تیروئیدیت

التهاب تیروئید می‌تواند باعث آسیب سریع سلول‌های تیروئید شود. این وضعیت باعث می‌شود که هورمون تیروئید به خون نشت کند و سطح هورمون تیروئید را افزایش دهد. هنگامی که این اتفاق می‌افتد، شما علائم پرکاری تیروئید را خواهید داشت که علائم احتمالی عبارتند از:

• کاهش وزن
• عصبی بودن، اضطراب یا تحریک پذیری
• مشکل خواب
• ضربان قلب سریع
• خستگی
• ضعف عضلانی
• رعشه (لرزش دست یا انگشتان)
• اسهال یا مدفوع شل

التهاب تیروئید همچنین می‌تواند منجر به آسیب آهسته و طولانی مدت سلول‌های تیروئید شود. این مسئله باعث می‌شود سطح هورمون تیروئید در خون شما پایین باشد. هنگامی که این اتفاق می‌افتد، شما علائم کم کاری تیروئید را تجربه خواهید کرد که عبارتند از:

• افزایش وزن ناخواسته
• خستگی
• یبوست
• پوست خشک
• افسردگی
• دردهای عضلانی

افرادی که تیروئیدیت دارند، ممکن است درد و تورم در غده تیروئید (در قسمت جلوی گردن) نیز داشته باشند.

شایع‌ترین علت، یک بیماری خود ایمنی است که نتیجه حمله تصادفی سیستم ایمنی بدن به غده تیروئید است. مشخص نیست که چرا سیستم ایمنی شما این کار را انجام می‌دهد. آنتی بادی‌هایی که به تیروئید حمله می‌کنند باعث بیشتر انواع تیروئیدیت می‌شوند. در جدول زیر می‌توانید علل احتمالی هر نوع تیروئیدیت را مشاهده کنید.

تست‌های عملکرد تیروئید:

این تست‌های خون، سطح هورمون‌های مرتبط با تیروئید و هورمون‌های تیروئید را در بدن اندازه گیری می‌کنند؛ از جمله هورمون محرک تیروئید (TSH)، T3 (تری یدوتیرونین) و T4 (تیروکسین). TSH از غده هیپوفیز شما می‌آید و غده تیروئید را برای تولید هورمون‌های T4 و T3 تحریک می‌کند که با هم، هورمون‌های تیروئید نامیده می‌شوند.

آزمایشات آنتی بادی تیروئید:

این آزمایش‌های خون، آنتی‌ بادی‌های تیروئیدی را که شامل آنتی‌ بادی‌های ضد تیروئید (TPO) یا آنتی ‌بادی‌های محرک گیرنده تیروئید (TRAb) هستند، اندازه ‌گیری می‌کنند. این آنتی بادی‌ها می‌توانند نشان دهند که شما به نوعی تیروئیدیت ناشی از بیماری خود ایمنی مبتلا هستید.

آزمایش جذب ید رادیواکتیو :(RAIU)

از آنجایی که ید در غده تیروئید جمع می‌شود، پزشک یا پرستار به شما ید رادیواکتیو را به صورت قرص یا مایع می‌دهد. در ۲۴ ساعت آینده، پزشک چندین نقطه را بررسی می‌کند تا ببیند تیروئید شما چقدر ید جذب کرده است.

اسکن تیروئید:

شما یک شات ید رادیواکتیو دریافت می‌کنید. سپس روی میز دراز می‌کشید و سرتان را به عقب خم می‌کنید تا گردن‌تان کاملا مشخص باشد. پزشک از یک دستگاه مخصوص برای گرفتن عکس از غده تیروئید شما استفاده می‌کند.

آزمایش خون

پروتئین واکنشی C (CRP):

این آزمایش، سطح پروتئین واکنشی C  (CRP) را در خون شما اندازه گیری می‌کند. هنگامی که التهاب در بدن وجود دارد، CRP افزایش می‌یابد و معمولاً در تیروئیدیت عفونی حاد شاهد افزایش قابل توجه CRP خواهیم بود.

سرعت رسوب گلبول قرمز (ESR) یا sed rate

این آزمایش، میزان تورم یا التهاب را با سرعت رسوب گلبول‌های قرمز شما اندازه گیری می‌کند. ESR بالا ممکن است به معنی تیروئیدیت تحت حاد باشد.

سونوگرافی:

سونوگرافی تیروئید می‌تواند ندول یا تومور، تغییر در جریان خون و بافت یا تراکم غده را نشان دهد.

درمان تیروتوکسیکوز

اگر در مرحله تیروتوکسیک هستید، پزشک ممکن است مسدود کننده‌های بتا (beta-blockers) را برای کاهش تپش قلب (ضربان قلب سریع) و لرزش تجویز کند. با بهبود علائم، پزشک‌ دارو را کاهش خواهد داد زیرا فاز تیروتوکسیک موقتی است.

درمان کم کاری تیروئید

اگر هاشیموتو دارید، پزشک داروهای جایگزین هورمون تیروئید مانند لووتیروکسین را تجویز می‌کند. در اغلب موارد مجبور خواهید بود این دارو را تا آخر عمر مصرف کنید زیرا کم کاری تیروئید ناشی از هاشیموتو معمولاً دائمی است.

اگر تیروئیدیت تحت حاد، بدون درد (خاموش) یا پس از زایمان دارید و علائم کم کاری تیروئید را تجربه می‌کنید، پزشک داروهای جایگزین هورمون تیروئید را تجویز خواهد کرد. احتمالاً باید دارو را برای تقریباً ۶ تا ۱۲ ماه مصرف کنید و سپس آن را کاهش دهید تا ببینید آیا کم کاری تیروئید دائمی دارید یا خیر.

اگر کم کاری تیروئید خفیف است و علائم کمی دارید، ممکن است نیازی به مصرف دارو نباشد.

سایر درمان‌های بیماری التهاب تیروئید

اگر تیروئیدیت عفونی حاد دارید، عفونت باید درمان شود. درمان این عفونت احتمالاً شامل مصرف آنتی بیوتیک خواهد بود. اگر آبسه در تیروئید شما ایجاد شود، ممکن است لازم باشد پزشک‌تان مایع و چرک را با آسپیراسیون توسط سوزن ظریف (بیوپسی سوزنی) تخلیه کند.

تیروئیدیت ناشی از دارو معمولاً تا زمانی که داروی ایجاد کننده آن را مصرف می‌کنید ادامه دارد. ممکن است پزشک‌ برای درمان التهاب تیروئید، داروی شما را به یک داروی مشابه تغییر دهد یا ممکن است بدون تغییر داروی فعلی از شما بخواهد همزمان با مصرف داروهای ایجاد کننده این بیماری از لووتیروکسین (داروهای هورمون تیروئید) نیز استفاده کند.

درد ناشی از تیروئیدیت عفونی حاد و تیروئیدیت تحت حاد معمولاً با داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی (NSAIDs) مانند آسپرین یا ایبوپروفن قابل کنترل است. در برخی موارد، این درد می‌تواند شدید باشد و ممکن است نیاز به استروئید درمانی داشته باشد.

تیروئیدیت ریدل نیاز به درمان جراحی دارد.

اگر به تجویز پزشک‌تان داروهایی مصرف می‌کنید که می‌توانند باعث تیروئیدیت شوند، در مورد ریسک این بیماری و اینکه آیا امکان قطع کردن یا تغییر دادن داروها وجود دارد یا خیر با پزشک‌تان مشورت کنید. با این حال ممکن است همچنان نتوانید از این بیماری پیشگیری کنید.