جراحی پاراتیروئید

مهم‌ترین نکات حین جراحی غده پاراتیروئید شامل موارد زیر هستند.

• جراحی غده پاراتیروئید در اکثر موارد با بیهوشی عمومی انجام می‌شود. اگرچه ممکن است جراح با توجه به تکنیک جراحی و وسعت آن از بیحسی موضعی نیز استفاده نماید. بی حسی موضعی با یک یا چند تزریق در نزدیکی محل جراحی انجام می‌شود. در اینصورت شما در حین عمل، مقداری فشار و حرکت را احساس خواهید کرد (نه درد).
• بخش مهمی از جراحی پاراتیروئید شامل محافظت از اعصابی است که باعث حرکت تارهای صوتی و غدد پاراتیروئید باقیمانده می‌شوند تا آنها به طور طبیعی عمل کنند. استفاده از دستگاه عصب سنج در حین عمل از وارد آمدن آسیب به این اعصاب جلوگیری می‌کند.
• معمولا در طول جراحی برای اندازه گیری هورمون پاراتیروئید، یک تست خون انجام خواهد شد. پزشک با توجه به نتایج این آزمایش می‌تواند مطمئن شود که تمام غدد پاراتیروئید بیش فعال را خارج کرده است.

مهم‌ترین نکات مراقبتی که لازم است بعد از جراحی پاراتیروئید رعایت کنید، عبارتند از:

• در هنگام دراز کشیدن ۲ یا ۳ عدد بالش زیر سرتان قرار دهید.
• در ۳ هفته اول بعد از عمل از فعالیت‌های بدنی شدید، بلند کردن اجسام سنگین و خم شدن به جلو اجتناب کنید.
• حداقل به مدت ۲ هفته بعد از عمل، گردن‌تان را به سمت عقب نکشید.
• دوش گرفتن ۲۴ تا ۴۸ ساعت بعد از عمل بلامانع است.
• تا ۲ هفته بعد از عمل در وان آب گرم غوطه ور نشوید و شنا نکنید.
• پیاده روی ملایم روزانه به افزایش گردش خون و تسریع روند بهبودی و همچنین جلوگیری از یبوست و ذات الریه کمک خواهد کرد.
• به محض احساس خستگی، فعالیت بدنی خود را متوقف کرده و استراحت کنید.
• آنتی بیوتیک‌ها و داروهای ضد درد تجویز شده توسط پزشک را به طور منظم مصرف کنید.
• در مورد مصرف داروهای رقیق کننده خون (مانند آسپرین) با جراح خود مشورت نمایید.
• تا زمان برطرف شدن گلو درد از یک رژیم غذایی نرم و مایع و نوشیدنی‌های خنک استفاده کنید. مصرف خوراکی‌هایی مانند گوجه فرنگی و سایر مواد غذایی اسیدی و همچنین چیپس و سبزیجات خام می‌تواند درد و التهاب گلو را افزایش دهد.
• در صورت مشاهده علائمی نظیر تب بالا، افزایش درد، تورم در ناحیه گلو و ترشح از محل بخیه به جراح خود مراجعه کنید.

برای تعیین محل غده پاراتیروئید یا غده‌هایی که بیش از حد فعال هستند، ممکن است از یک یا چند مورد از تست‌های تصویربرداری زیر استفاده شود:

اسکن پاراتیروئید(Sestamibi):

برای این اسکن، یک شات سستامیبی در رگ شما تزریق می‌شود. Sestamibi یک رنگ رادیواکتیو است که توسط غدد پاراتیروئید بیش فعال جذب می‌شود و می‌توان آن را توسط یک اسکنر که رادیواکتیویته را تشخیص می‌دهد پیدا کرد. برای تشخیص آسان‌تر مشکلات مربوط به غدد پاراتیروئید ممکن است اسکن توموگرافی کامپیوتری (CT) با اسکن sestamibi ترکیب شود.

سونوگرافی:

سونوگرافی از امواج صوتی برای ایجاد تصاویری از غدد پاراتیروئید و بافت اطراف استفاده می‌کند. دستگاه کوچکی که روی پوست شما نگه داشته شده است (مبدل)، یکسری امواج صوتی با فرکانس بالا می‌فرستد و انعکاس امواج صوتی را در هنگام برخورد با ساختارهای داخل بدن ضبط می‌کند. سپس یک کامپیوتر این پژواک‌ها را به تصاویری تبدیل می‌کند که روی صفحه نمایش دیده می‌شوند.

سونوگرافی همچنین می‌تواند برای شناسایی گره‌های تیروئیدی که ممکن است در طول پاراتیروئیدکتومی نیاز به درمان داشته باشند، استفاده شود.

سی تی اسکن ۴ بعدی:

این نوع سی تی اسکن که از رنگ کنتراست برای نشان دادن غده پاراتیروئید استفاده می‌کند، می‌تواند برای کمک به یافتن محل غده پاراتیروئید بیش فعال استفاده شود.

سی تی اسکن PET-Coline:

این ارزیابی برای یافتن غدد پاراتیروئیدی که با تصویربرداری‌های دیگر پیدا نشده‌اند، انجام شود و معمولاً بعد از یک جراحی ناموفق قبلی به کار می‌رود.

علاوه بر تست‌های تصویربرداری، آزمایشات زیر نیز قبل از عمل جراحی پاراتیروئید انجام خواهد شد:

• آزمایش خون، آزمایش ادرار، غربالگری تراکم استخوان
• بررسی تارهای صوتی و عملکرد آنها با استفاده از ابزاری به نام لارنگوسکوپ