معرفی: سرطان‌های تیروئید شناخته شده به دو دسته پاپیلاری (PTC) و فولیکار (FTC) طبقه‌بندی می‌شوند؛ این موارد شایع‌ترین بدخیمی‌های مربوط به غدد درون‌ریز هستند (بالای ۷۰% موارد). میزان بروز سرطان تیروئید در بین زنان۳ برابر بیشتر از مردان تخمین زده شده است. عوامل محیطی، ژنتیکی و هورمونی مهمترین عوامل شیوع سرطان‌های انسانی هستند. جهش‌های ژنی مهمترین نقش را در ایجاد تومور ایفا می‌کنند.

هدف: این مطالعه بررسی ارتباط بین ماتریکس متالوپروتئیناز-۹ (MMP-۹) با جهش BRAF V600E** و ویژگی‌های کلینیکوپاتولوژیک در بیماران ایرانی مبتلا به سرطان تیروئید پاپیلاری است.

در این مطالعه، ۹۰ بیمار مشارکت داشتند:۶۰ بیمار مبتلا به سرطان تیروئید پاپیلاری (PTC) متشکل از ۱۵ مرد و ۴۵ زن، ۳۰ فرد مبتلا به گواتر خوش‌خیم (MNG) شامل ۵ مرد و ۲۵ زن که بیماری آن‌ها توسط پاتولوژی جراحی تأیید شده بود، مورد بررسی قرار گرفتند.

نتایج: میانگین سنی بیماران مبتلا به PTC و  MNG به ترتیب ۳۷.۶ ± ۱۲.۶ و± ۱۳.۳  ۴۸.۱ بود. جهش ژنی BRAF V600E در ۴۰% افراد مبتلا به PTC (۲۴ نفر از ۶۰ نفر) با میانگین اندازه تومور ۱.۵۹ ± ۱.۲۰ سانتیمتر یافت شد. سطوح MMP-۹ mRNA در بافت‌های سرطانی نسبت به بافت‌های غیرسرطانی مجاور افزایش پیدا کرده بودند (P=۰.۰۳۹). به علاوه، در بیماران مبتلا به PTC هم در مقایسه با بیماران مبتلا به MNG این افزایش مشاهده شده است (P=۰.۰۰۱). سطوح mRNA در MMP-۹، در بیمارانی با سن بیشتر از ۴۵ سال (P=۰.۰۱۵)، افراد دارای تهاجم لنفاوی (P=۰.۰۰۳) و افرادی با مراحل پیشرفته تومور (III و IV) (P=۰.۰۱۱)، افزایش یافته بود. سطح پروتئین MMP-۹ در بافت‌های سرطانی نسبت به بافت‌های غیرسرطانی مجاور افزایش یافته بود (P<۰.۰۰۱)؛ این افزایش در بیماران مبتلا به PTC در مقایسه با بیماران مبتلا به MNG هم دیده شد (P<۰.۰۰۴). سطح پروتیئن MMP-۹ در بیمارانی که سن آن‌ها بیشتر از ۴۵ سال بود (P=۰.۰۰۱)، افرادی با تهاجم لنفاوی (P=۰.۰۳۶) و مراحل پیشرفته TNM (III و IV) (P=۰.۰۰۱)، بالاتر بود.

نتیجه‌گیری: بین سطوح mRNA و پروتئین MMP-۹ با جهش BRAF (V600 E) در بیماران مبتلا به PTC ایرانی هیچ ارتباطی یافت نشد. این سطوح با سن، مراحل TNM و تهاجم لنفاوی ارتباط دارند که به عنوان فاکتورهای بدخیمی تعریف شدند. بنابراین سطح افزایش یافته MMP-۹ در بیماران PTC در مقایسه با بیماران MNG (مبتلا به گواتر خوش‌خیم) نشان داد که این معیار می‌تواند به عنوان یک نشانگر زیستی برای تشخیص بیماران PTC از افراد مبتلا به MNG به کار رود.

* نشانگر زیستی در حوزه پزشکی، یک شاخص قابل اندازه‌گیری برای تشخیص وجود یک بیماری است. به این صورت که وجود آن می‌تواند نشانه‌ای از یک بیماری خاص باشد.

**BRAF  نام یک ژن در بدن انسان است که در سال ۲۰۰۲ نشان داده شد جهش در آن می‌تواند موجب بیماری سرطان در فرد شود.

اگر می‌خواهید در مورد خدمات ارائه شده در مطب دکتر فنایی مطالعه کنید روی لینک آن کلیک کنید.  همچنین می‌توانید برای مشاوره با ما در تماس باشید.

بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *