کم کاری تیروئید در زنان از علائم تا درمان

تیروئید کم کار در زنان به چه معناست؟

غده تیروئید با تولید هورمون‌های تیروئیدی، نقش مهمی در تنظیم سوخت‌وساز و عملکرد بسیاری از اندام‌های بدن دارد. این هورمون‌ها بر فرایندهایی مانند مصرف انرژی، ضربان قلب، دمای بدن و عملکرد دستگاه عصبی تأثیر می‌گذارند. کم‌ کاری تیروئید زمانی ایجاد می‌شود که غده تیروئید نتواند به اندازه کافی هورمون تولید کند. در نتیجه، بسیاری از فرایندهای بدن به‌تدریج کند می‌شوند و علائمی مانند خستگی، افزایش وزن، احساس سرما و خشکی پوست و مو بروز می‌کند. کم‌ کاری تیروئید در زنان شیوع بیشتری دارد و علاوه بر علائم عمومی بر برخی جنبه‌های مهم سلامت زنان نیز تأثیر می‌گذارد. در این مطلب، مهم‌ترین نکات درباره کم‌ کاری تیروئید در زنان را بررسی می‌کنیم؛ از علائم و علل آن گرفته تا روش‌های تشخیص و درمان.

انواع کم کاری تیروئید در زنان

کم‌ کاری تیروئید بر اساس محل اختلال و وضعیت هورمون‌های تیروئیدی به شکل‌های مختلفی دیده می‌شود. شایع‌ترین نوع آن کم‌ کاری تیروئید اولیه است. بااین‌حال کم‌ کاری مرکزی و کم ‌کاری تحت‌بالینی نیز از شکل‌های مهم این بیماری هستند.

کم‌کاری تیروئید اولیه:

  • در این نوع، مشکل در خود غده تیروئید است و غده نمی‌تواند به اندازه کافی هورمون تیروئیدی تولید کند. بیماری هاشیموتو، جراحی تیروئید، درمان با ید رادیواکتیو و بعضی داروها از علل مهم آن هستند.

کم‌ کاری تیروئید مرکزی:

  • در این نوع کم کاری، مشکل در خود تیروئید نیست؛ بلکه اختلال در هیپوفیز یا هیپوتالاموس باعث می‌شود تحریک کافی برای تولید هورمون‌های تیروئیدی وجود نداشته باشد. شیوع این نوع بسیار کمتر از کم‌ کاری تیروئید اولیه است.

کم ‌کاری تیروئید تحت‌بالینی:

  • در این حالت، سطح TSH بالاتر از محدوده طبیعی است؛ اما سطح T4 آزاد همچنان طبیعی باقی می‌ماند. این نوع ممکن است علائم واضحی ایجاد نکند و بر اساس آزمایش خون تشخیص داده می‌شود.

علائم کم کاری تیروئید در زنان

کم‌ کاری تیروئید علائم مختلفی ایجاد می‌کند که بسیاری از آنها در زنان و مردان مشترک هستند. خستگی، افزایش وزن، احساس سرما، تغییرات پوست و مو، یبوست، ضعف عضلانی و تغییرات خلق‌وخو از جمله علائم عمومی این بیماری محسوب می‌شوند. بااین‌حال کم‌ کاری تیروئید در زنان علاوه بر این علائم می‌تواند بر عملکرد دستگاه تولیدمثل اثر بگذارد و باعث تغییراتی در قاعدگی، باروری و عملکرد جنسی شود. علائم اختصاصی کم کاری تیروئید در زنان شامل موارد زیر هستند:

۱.کم کاری تیروئید و قاعدگی

دستگاه تولیدمثل زنان برای عملکرد طبیعی به هورمون‌های تیروئیدی وابسته است؛ بنابراین کم ‌کاری تیروئید می‌تواند چرخه قاعدگی را دچار تغییر کند. برخی زنان پریودهای سنگین‌تر یا طولانی‌تر دارند؛ درحالی‌که در برخی دیگر فاصله بین پریودها بیشتر می‌شود. در موارد شدیدتر ممکن است قاعدگی کاملاً قطع شود که به آن آمنوره می‌گویند.

بیشتر بخوانید:

کم کاری تیروئید و بی نظمی قاعدگی چه ارتباطی دارند؟

۲. کم کاری تیروئید و باروری زنان

هورمون‌های تیروئیدی برای عملکرد طبیعی دستگاه تولیدمثل و تخمک‌گذاری ضروری هستند. کم ‌کاری تیروئید با ایجاد اختلال در تخمک‌گذاری و بهم ریختن چرخه قاعدگی، احتمال باردار شدن را کاهش دهد. حتی کم‌ کاری خفیف تیروئید که علائم واضحی ایجاد نمی‌کند نیز ممکن است بر باروری اثر بگذارد. به همین دلیل، بررسی عملکرد تیروئید در زنان مبتلا به مشکلات باروری اهمیت بسیاری دارد.

۳. مشکلات دوران بارداری

نیاز بدن به هورمون‌های تیروئیدی در دوران بارداری افزایش می‌یابد؛ به همین دلیل کم ‌کاری تیروئید درمان‌نشده می‌تواند برای مادر و جنین مشکل ایجاد کند. این بیماری با افزایش خطر فشار خون بارداری، سقط جنین، زایمان زودرس و وزن کم هنگام تولد همراه است. بنابراین تشخیص و کنترل مناسب کم ‌کاری تیروئید در دوران بارداری اهمیت بسیاری دارد.

۴. اختلال عملکرد جنسی

کم ‌کاری تیروئید در برخی زنان باعث کاهش میل جنسی، کاهش برانگیختگی یا مشکل در رسیدن به ارگاسم می‌شود. علت دقیق این ارتباط کاملاً مشخص نیست؛ اما تغییرات هورمونی ناشی از کم‌ کاری تیروئید نقش مهمی در عملکرد جنسی ایفا می‌کند. این مشکلات در بسیاری از موارد با درمان مناسب بیماری تیروئید بهبود می‌یابد.

کم‌ کاری تیروئید در دوره‌های مختلف زندگی زنان

احتمال ابتلا به کم کاری تیروئید در مراحل خاصی از زندگی زنان بیشتر از سایر زمان‌هاست؛ زیرا تغییرات هورمونی و نیازهای بدن در این دوره‌ها می‌تواند بر عملکرد تیروئید تأثیر بگذارد.

کم‌ کاری تیروئید در بارداری

بارداری، تغییرات طبیعی در عملکرد غده تیروئید ایجاد می‌کند و به همین دلیل، تفسیر آزمایش‌های تیروئید در این دوران با شرایط معمول تفاوت دارد. در اوایل بارداری، افزایش هورمون Hcg  باعث تحریک غده تیروئید می‌شود و در نتیجه، سطح TSH برای مدتی کاهش می‌یابد. از طرف دیگر، افزایش استروژن مقدار پروتئین‌های حامل هورمون‌های تیروئیدی را بیشتر می‌کند و در نتیجه سطح کل هورمون‌های تیروئیدی افزایش می‌یابد. بااین‌حال مقدار هورمون آزاد و فعال معمولاً در محدوده طبیعی باقی می‌ماند.

به همین دلیل TSH و T4 آزاد باید بر اساس محدوده طبیعی مخصوص هر سه‌ماهه بارداری ارزیابی شوند. اگر تیروئید نتواند نیاز بیشتر بدن به هورمون‌های تیروئیدی را تأمین کند، کم ‌کاری تیروئید در بارداری ایجاد شده یا بیماری قبلی فرد تشدید می‌شود. کم‌ کاری تیروئید درمان‌نشده در این دوران با افزایش خطر عوارضی مانند سقط جنین، فشار خون بارداری، زایمان زودرس و وزن کم هنگام تولد همراه است. بنابراین تشخیص و کنترل مناسب آن اهمیت زیادی دارد.

بیشتر بخوانید:

چگونه کم کاری تیروئید در بارداری را کنترل کنیم؟

کم‌ کاری تیروئید پس از زایمان

برخی زنان در ماه‌های اول پس از زایمان به تیروئیدیت پس از زایمان مبتلا می‌شوند که یک اختلال خودایمنی تیروئید است. این بیماری ممکن است ابتدا با علائم پرکاری تیروئید و سپس با کم ‌کاری تیروئید همراه شود. خستگی، افزایش وزن، احساس سرما، یبوست و تغییرات خلقی از علائم مرحله کم‌ کاری هستند و ممکن است با تغییرات طبیعی پس از زایمان اشتباه گرفته شوند. در بسیاری از موارد، عملکرد تیروئید طی ۱۲ تا ۱۸ ماه به حالت طبیعی برمی‌گردد؛ اما برخی زنان به کم ‌کاری دائمی مبتلا می‌شوند.

کم‌ کاری تیروئید و یائسگی

کم‌کاری تیروئید در سال‌های نزدیک به یائسگی با علائمی مشابه این دوره همراه می‌شود و این امر، تشخیص علت آنها را دشوار می‌کند. تغییرات قاعدگی، افزایش وزن، خستگی، اختلال خواب و تغییرات خلق‌وخو در هر دو وضعیت دیده می‌شوند. بااین‌حال کم‌کاری تیروئید یک اختلال هورمونی مستقل است و باید جداگانه بررسی شود. انجام آزمایش‌های تیروئید در صورت وجود علائم مشکوک به تشخیص کم‌ کاری تیروئید از تغییرات طبیعی مرتبط با یائسگی کمک می‌کند.

علت کم کاری تیروئید در زنان

کم‌ کاری تیروئید به دلایل مختلفی ایجاد می‌شود. برخی از این عوامل مستقیماً به غده تیروئید آسیب می‌زنند و برخی دیگر با اختلال در عملکرد آن، تولید هورمون‌های تیروئیدی را کاهش می‌دهند. مهم‌ترین علل کم‌کاری تیروئید عبارت‌اند از:

تیروئیدیت هاشیموتو:

  • هاشیموتو یک بیماری خودایمنی است که در آن سیستم ایمنی بدن به اشتباه به غده تیروئید حمله می‌کند. این حمله به‌تدریج به بافت تیروئید آسیب می‌زند و توانایی آن را برای تولید هورمون‌های تیروئیدی کاهش می‌دهد. هاشیموتو در بسیاری از کشورهای جهان شایع‌ترین علت کم‌کاری تیروئید در زنان محسوب می‌شود.

کمبود ید:

  • در بسیاری از مناطق جهان، دریافت ناکافی ید از رژیم غذایی یکی از مهم‌ترین علل کم ‌کاری تیروئید است. غده تیروئید برای تولید هورمون‌های تیروئیدی به ید نیاز دارد و کمبود این ماده، عملکرد آن را مختل می‌کند.

جراحی تیروئید:

  • برداشتن کل غده تیروئید یا بخشی از آن، میزان تولید هورمون‌های تیروئیدی را کاهش می‌دهد و در برخی افراد به کم‌ کاری تیروئید منجر می‌شود.

پرتودرمانی:

  • پرتودرمانی در ناحیه گردن یا برخی درمان‌های مرتبط با سرطان، در بعضی افراد به بافت تیروئید صدمه می‌زند و عملکرد آن را کاهش می‌دهد.

سرطان:

  • برخی سرطان‌ها یا درمان‌های مورد استفاده برای آنها برعملکرد غده تیروئید تأثیر می‌گذارند و باعث کاهش تولید هورمون‌های تیروئیدی می‌شوند.

برخی داروها:

  • بعضی داروها از جمله آمیودارون و لیتیوم به اختلال در عملکرد تیروئید منجر می‌شوند و کم ‌کاری تیروئید ایجاد می‌کنند.

عوامل خطر کم‌ کاری تیروئید در زنان

برخی شرایط فردی و پزشکی، احتمال ابتلا به کم‌ کاری تیروئید را افزایش می‌دهد؛ از جمله:

زن بودن:

کم‌ کاری تیروئید در زنان بسیار شایع‌تر از مردان است. یکی از دلایل مهم این تفاوت، شیوع بیشتر بیماری‌های خودایمنی تیروئید مانند هاشیموتو در زنان است.

افزایش سن:

احتمال ابتلا به کم‌ کاری تیروئید با افزایش سن بیشتر می‌شود و این بیماری در افراد بالای ۶۰ سال شیوع بیشتری دارد.

سابقه خانوادگی بیماری تیروئید:

وجود بیماری تیروئید در یکی از اعضای نزدیک خانواده، احتمال ابتلا به آن را افزایش می‌دهد. این ارتباط به‌ویژه در بیماری‌های خودایمنی مانند هاشیموتو اهمیت دارد.

ابتلا به بیماری‌های خودایمنی:

زنانی که به سایر بیماری‌های خودایمنی مانند دیابت نوع ۱، بیماری سلیاک، لوپوس، آرتریت روماتوئید، سندرم شوگرن یا کم‌خونی پرنیشیوز مبتلا هستند، بیشتر در معرض اختلالات خودایمنی تیروئید قرار دارند.

سابقه بیماری یا درمان تیروئید:

زنانی که قبلاً به بیماری تیروئید مبتلا بوده‌اند یا برای درمان مشکلات تیروئید تحت جراحی، درمان با ید رادیواکتیو یا پرتودرمانی ناحیه گردن و قفسه سینه قرار گرفته‌اند، بیشتر در معرض کم‌ کاری تیروئید هستند.

بارداری و دوره پس از زایمان:

نیاز بدن به هورمون‌های تیروئیدی در بارداری تغییر می‌کند و خطر اختلال عملکرد تیروئید در این دوره و ماه‌های پس از زایمان بیشتر است. همچنین تیروئیدیت پس از زایمان می‌تواند ابتدا باعث پرکاری و سپس کم‌ کاری تیروئید شود.

برخی داروها:

مصرف بعضی داروها از جمله لیتیوم و آمیودارون با افزایش خطر کم‌کاری تیروئید ارتباط دارد.

برخی اختلالات ژنتیکی:

بیماری‌هایی مانند سندرم ترنر و سندرم داون با افزایش خطر اختلالات تیروئید همراه هستند. سندرم ترنر به‌طور خاص در زنان دیده می‌شود.

تشخیص کم‌ کاری تیروئید در زنان

تشخیص کم ‌کاری تیروئید در زنان فقط بر اساس علائم امکان‌پذیر نیست؛ زیرا بسیاری از نشانه‌های آن با مشکلات و تغییرات طبیعی بدن مشترک هستند. پزشک با بررسی علائم، معاینه و آزمایش‌های خون، عملکرد تیروئید را ارزیابی می‌کند و در صورت نیاز بررسی‌های بیشتری انجام می‌دهد.

  • بررسی علائم و سابقه پزشکی: پزشک علائم، سابقه بیماری‌های تیروئید و شرایط پزشکی فرد را بررسی می‌کند.
  • معاینه تیروئید: اندازه و وضعیت غده تیروئید و وجود هرگونه تورم یا گره بررسی می‌شود.
  • آزمایش خون: سطح هورمون محرک تیروئید (TSH) و هورمون تیروئید آزاد (Free T4) اندازه‌گیری می‌شود.
  • آزمایش‌های تکمیلی: در صورت نیاز، آزمایش آنتی‌بادی‌های تیروئید یا تصویربرداری برای بررسی علت بیماری انجام می‌شود.

درمان کم‌ کاری تیروئید در زنان

درمان کم ‌کاری تیروئید با قرص لووتیروکسین انجام می‌شود. این دارو هورمون T4 مورد نیاز بدن را جایگزین می‌کند. پزشک دوز مناسب را با توجه به شرایط فرد و نتایج آزمایش تعیین می‌کند و معمولا پس از شروع درمان یا تغییر دوز، آزمایش TSH را برای بررسی پاسخ بدن تکرار می‌نماید. لووتیروکسین باید ناشتا مصرف شود و مصرف هم‌زمان آن با مکمل‌های آهن و کلسیم، جذب دارو را کاهش می‌دهد. بنابراین بهتر است این مکمل‌ها با فاصله ۳ تا ۴ ساعته از دارو مصرف شوند. قطع یا تغییر مقدار داروی تیروئید بدون نظر پزشک توصیه نمی‌شود؛ زیرا مصرف کمتر یا بیشتر از نیاز بدن باعث ادامه علائم یا بروز عوارضی مانند تپش قلب، لرزش و اختلال خواب خواهد شد.

عوارض کم‌ کاری تیروئید در زنان

عدم درمان کم‌ کاری تیروئید در طولانی مدت، به‌تدریج بر سلامت قلب، باروری و عملکرد اندام‌های مختلف بدن اثر می‌گذارد. شدت عوارض به میزان کمبود هورمون‌های تیروئیدی و مدت‌ زمان درمان‌ نشدن بیماری بستگی دارد. مهم‌ترین عوارض عدم درمان کم کاری تیروئید در زنان عبارت‌اند از:

  • افزایش کلسترول و خطر بیماری‌های قلبی
  • اختلال در باروری و افزایش خطر سقط جنین
  • عوارض بارداری مانند فشار خون بالا و زایمان زودرس
  • بزرگ شدن غده تیروئید و ایجاد گواتر
  • اختلال در عملکرد شناختی و کاهش توانایی انجام فعالیت‌های روزمره
  • افزایش وزن و دشوارتر شدن کنترل وزن
  • آسیب به سلامت استخوان‌ها در برخی شرایط
  • میگزدم (Myxedema) در کم‌کاری شدید و درمان‌نشده

حرف آخر

کم‌ کاری تیروئید در زنان تحت تأثیر عوامل مختلفی مانند بیماری‌های خودایمنی، زمینه ژنتیکی، برخی درمان‌ها و داروها و کمبود ید ایجاد می‌شود. این بیماری گاهی به‌تدریج پیش می‌رود و علائم آن ممکن است با تغییرات طبیعی بدن در دوره‌هایی مانند بارداری یا یائسگی اشتباه گرفته شود. به همین دلیل، توجه به علائم و انجام آزمایش‌های لازم به تشخیص به‌موقع تیروئید کم کار کمک می‌کند. با تشخیص و درمان مناسب، اغلب زنان مبتلا می‌توانند بیماری را به‌خوبی کنترل کنند و زندگی سالم و طبیعی داشته باشند.

سوالات متداول

کم کاری تیروئید در زنان باعث چه میشود؟

کم‌کاری تیروئید زنان به اختلالات قاعدگی و باروری، افزایش کلسترول و مشکلات قلبی منجر می‌شود و در بارداری نیز خطر برخی عوارض را افزایش می‌دهد. در موارد شدید و درمان‌نشده، این بیماری ممکن است به عارضه خطرناکی به نام میگزدم منجر شود.

درمان خانگی کم کاری تیروئید در زنان چیست؟

درمان اصلی کم کاری تیروئید، قرص لووتیروکسین است و روش‌های خانگی به‌تنهایی نمی‌توانند این مشکل را برطرف کنند. داشتن رژیم غذایی متعادل، فعالیت بدنی منظم و خواب کافی به کنترل بهتر علائم و حفظ سلامت عمومی زنان مبتلا به کم کاری تیروئید کمک می‌کند. بااین‌حال توجه داشته باشید که این اقدامات جایگزین درمان دارویی و پیگیری پزشکی نیستند.

بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *