آنچه در این مقاله خواهید خواند:
بیماری گریوز در کودکان
گریوز در کودکان، نسبت به بزرگسالان از میزان شیوع بسیار کمتری برخوردار است. بیماری گریوز، اختلالی در سیستم ایمنی بدن محسوب میگردد. به عبارتی دیگر، بیماری گریوز در کودکان یک بیماری خود ایمن است که سیستم ایمنی کودک به تیروئید حمله میکند. در ادامه مطلب با علائم گریوز در کودکان، نحوه تشخیص و درمان آن بیشتر آشنا میشویم.
علت گریوز در کودکان چیست؟
بیماری گریوز در کودکان بسیار کمتر از بزرگسالان شایع است، اما در دوران بلوغ، به ویژه در زنان، شیوع آن افزایش می یابد. با این بیماری، بدن آنتی بادی هایی علیه خود می سازد که باعث رشد غده تیروئید و تولید بیش از حد هورمون تیروئید می شود.
سیستم ایمنی بدن بهطور طبیعی برای محافظت از بدن در مقابل میکروبها و باکتریها، پروتئینی به نام آنتی بادی تولید میکند. در صورت ابتلا به یک بیماری خود ایمن، بدن آنتیبادیهایی را تولید میکند که بافتها و سلولهای خود بدن را به عنوان عامل خارجی و دشمن شناسایی کرده و جهت از بین بردن آن بافت به آن حمله میکنند.
در بیماری گریوز، بدن آنتیبادیهایی ترشح میکند که منجر به تولید بیش از حد هورمون تیروئید میگردد. در مجموع به این اختلال، پرکاری تیروئید میگوییم. این پرکاری ناخواستهی تیروئید، میتواند مشکلات عدیدهای از قبیل کاهش وزن، عصبی بودن، افزایش سرعت ضربان قلب، خستگی و…. را برای فرد بهوجود آورد. گریوز یک بیماری مزمن و مداوم است که نیاز به درمان مادام العمر دارد.
علائم بیماری گریوز در کودکان
علائم بیماری گریوز در کودکان نسبت به بزرگسالان از برخی جهات متفاوت است. همچنین، این علائم در هر کودک میتواند به شکل متفاوتی ظاهر گردد. در ابتدا، علائم بیماری گریوز در کودکان با مشکلات شناختی – روانی همچون اختلال بیش فعالی اشتباه گرفته میشود. عدم آگاهی والدین نسبت به این اختلال، میتواند برچسب بیش فعالی را به کودک بزند. علائم بیماری گریوز در کودکان عبارتند از:
- بزرگ شدن غده تیروئید در اثر ترشح بیش از حد هورمونها (گواتر)
- اختلال و مشکل در بلعیدن
- برآمدگی چشمها
- کاهش وزن با وجود افزایش اشتها
- افزایش سرعت ضربان قلب
- فشار خون بالا
- افزایش تعریق
- عدم تحمل گرما
- اختلال در خواب
- تغییر در دورههای قاعدگی
- ریزش مو
- ضعف و خستگی
- تحریک پذیری، عصبی بودن و نوسانات خلقی
- اختلال در تمرکز
- اختلالات روانی – عاطفی همانند گریهها و فریادهای بیدلیل
- کوتاهی قد
- افزایش ادرار و حرکات روده (اسهال)
روشهای تشخیص بیماری گریوز در کودکان
راهبردهای تشخیص بیماری گریوز در کودک که توسط متخصصان صورت میگیرد، عبارتند از:
معاینه بدنی و ارزیابی بالینی
متخصص مربوطه، ضمن معاینهی جسمی و بالینی به دنبال کشف علائم قابل توجهی از بیماری گریوز نظیر تیروئید بزرگ شده یا برآمدگی چشمها است. علاوه بر این، با بررسی نمودار رشد و سوابق پزشکی کودک به ارزیابی کاهش وزن یا رشد قابل توجه در کودک میپردازد. همچنین، سوالاتی در خصوص سایر علائم مانند بیقراری یا اضطراب، اختلال در تمرکز، حساسیت به گرما و… از والدین میپرسد. همچنین، فشار خون کودک را اندازهگیری میکند.
آزمایش خون
برای تشخیص بهتر بیماری گریوز در کودک، پزشک مربوطه از شما میخواهد تا آزمایش خون، جهت اندازه گیری هورمون تحریک کنندهی تیروئید (TSH) و میزان ترشح هورمونهای تیروئید یعنی T3 و T4 را برای فرزند خود انجام دهید. شایان ذکر است که در اختلال گریوز، هورمونهای T3 و T4 افزایش یافته و میزان هورمونهای تحریک کنندهی تیروئید (TSH) کاهش مییابد. همچنین، انجام آزمایش اندازهگیری آنتیبادیهای ایمونوگلوبولین تحریک کنندهی تیروئید، میتواند کمک بسزایی در تایید تشخیص بیماری گریوز کند.
سونوگرافی از غده تیروئید
اگر پزشک، ضمن انجام معاینه بدنی متوجه شود که یک طرف غدهی تیروئید بزرگتر شده یا بافت ناهمواری دارد، سونوگرافی تیروئید را توصیه میکند. با استفاده از امواج صوتی یا سونوگرافی، میتوان به شناسایی علل دیگر پرکاری تیروئید نظیر کیستها یا نودولهای تیروئید پرداخت.
تست جذب ید رادیواکتیو
پزشک برای تایید تشخیص نهایی بیماری گریوز در کودک، آزمایش جذب یدرادیواکتیو را انجام میدهد. غدهی تیروئید، تنها قسمتی از بدن است که قادر به جذب عنصر ید است. به وسیلهی این آزمایش، میزان جذب ید توسط تیروئید را اندازهگیری میکنند.
در این تست، ابتدا کودک مایع یا کپسولی را که حاوی مقدار کمی ید رادیواکتیو است را میبلعد، سپس، چند ساعت بعد، پزشک بهوسیلهی اسکنر، مقدار ید جذب شده را در تیروئید بررسی میکند. اگر تیروئید مقدار زیاد و بالاتر از حد نرمال، عنصر ید را جذب کرده باشد، نشاندهندهی بیشفعالی و پرکاری تیروئید است.
ریسک ابتلا به گریوز در کدام کودکان بیشتر است؟
اگر کودکی دارای هر یک از عوامل خطر زیر باشد، بیشتر در معرض خطر ابتلا به بیماری گریوز است:
- جنسیت دختر
- سابقه خانوادگی بیماری گریوز یا سایر شرایط خودایمنی
- استفاده از ید یا داروهایی که ید دارند.
- استرس
- عفونت های ویروسی
- کودکانی که مبتلا به سندرم داون یا سندرم ترنر هستند.
درمان گریوز کودکان
روش درمان به علائم، سن و سلامت عمومی کودک، همچنین شدت بیماری بستگی دارد. درمان ممکن است شامل موارد زیر باشد:
داروی ضد تیروئید:
این نوع دارو به جلوگیری از تولید هورمون تیروئید کمک می کند. ممکن است به کودک شما دارویی به نام متی مازول داده شود. پروپیل تیوراسیل نیز موثر است اما اغلب مورد استفاده قرار نمی گیرد زیرا می تواند عوارض جانبی از جمله نارسایی کبد ایجاد کند.
ید درمانی رادیواکتیو:
اگر کودک شما به داروهای ضد تیروئید واکنش جدی نشان دهد، یا اگر دارو به متوقف کردن علائم کمک نکند، ممکن است از روش ید درمانی استفاده شود. در این روش داروی خوراکی بخشی یا تمام غده تیروئید را از بین می برد. این مانع از تولید هورمون تیروئید میشود.
جراحی تیروئید:
این جراحی برای برداشتن تمام یا بخشی از تیروئید انجام میشود. این روش در کودکانی که به داروهای ضد تیروئید یا ید رادیواکتیو واکنش خوبی نشان ندادهاند، انجام میشود. پس از جراحی، کودک احتمالاً برای جلوگیری از علائم کم کاری تیروئید نیاز به مصرف هورمونهای تیروئید (لووتیروکسین) برای تمام عمر دارد.
دکتر سید احمد فنایی جراح تیروئید و پاراتیروئید و عضو انجمن تیروئید آمریکا (ATA) هستند. ایشان که به جراح پنجه طلای تیروئید ایران معروف هستند اعمال جراحی تیروئید خود را با جدیدترین تجهیزات مانند دستگاه عصب سنج و به روزترین تکنولوژی روز دنیا انجام میدهند. عوارض جراحی تیروئید با تجربه و مهارت ایشان به حداقل میرسد.
برای تعیین وقت و کسب مشاوره میتوانید با ما تماس بگیرید یا به صورت آنلاین از طریق سایت وقت خود را رزرو نمایید.
برای آنکه بدانید کم کاری تیروئید در کودکان به چه شکل بروز میکند و چه علائمی دارد؟ روی لینک درج شده کلیک کنید.
دکتر احمد فنایی جراح تیروئید و پاراتیروئید و عضو فعال انجمن تیروئید آمریکا هستند. شما میتوانید برای مشاوره و تعیین وقت با ما در تماس باشید.
بدون دیدگاه